Zielone dachy

 

Dachy zielone dzielą się na 2 rodzaje:

 

Dachy intensywne

1 - poszycie roślinne
2 - warstwa wegetacyjna
3 - warstwa filtracyjna
4 - warstwa odsączająca i drenująca
5 - warstwa zabezpieczająca
6 - warstwa izolacyjna

 

 

 

Dachy intensywne swoim wyglądem przypominają tradycyjne ogrody. Zawdzięczają to większej swobodzie w doborze gatunków. Sprzyja temu bardziej rozbudowana warstwa wegetacyjna. Grubość podłoża, w którym rośliny rozwijają swoje korzenie sięga od 20 do 30 cm, a czasami przekracza nawet 40 cm. Pociąga to za sobą potrzebę zwiększenia nośności dachu, czyli określenie charakteru zazielenienia już na etapie projektu architektonicznego.

 

 

 

Dachy ekstensywne

1 - poszycie roślinne
2 - warstwa wegetacyjna
3 - warstwa filtracyjna
4 - warstwa odsączająca i drenująca
5 - warstwa zabezpieczająca
6 - warstwa izolacyjna

 

 

Dachy ekstensywne charakteryzują się ograniczoną ilością warstw, co przyczynia się do niewielkich obciążeń stropu oraz zmniejsza konieczność konserwacji dachu. Budowane są ze świadomością nieznacznej, a nawet zerowej ingerencji człowieka w egzystencję zieleni. Zabiegi pielęgnacyjne konieczne są jedynie na początku wzrostu roślin. Warstwa podłoża ma grubość od 5 do 15 cm.  Utrudnieniem dla rozwoju tradycyjnych roślin jest skład warstwy wegetacyjnej, która w 70-80% składa się z części nieorganicznych bądź mineralnych i tylko w 20-30% z części organicznych.

 

 

 

Niewielka siła wzrostu, poziomy rozwój korzeni oraz maksymalna wysokość roślin w granicach 40-60 cm, to pożądane cechy gatunków nadających się na tego typu założenia. Doskonale sprawdzają się tu rośliny górskie, które przystosowane są do niesprzyjających warunków, nie tylko wynikających z ubogiego podłoża, ale także narażenia na silne wiatry, dużego nasłonecznienia, suszy oraz dużych wahań temperatury w ciągu doby. Podstawowym gatunkiem stosowanym na dachach ekstensywnych stał się rozchodnik. Urozmaicenia nadają inne sukulenty oraz mało wymagające zioła i trawy.